عصيان

آنقدر دلم گرفته كه ديگر شادترين آهنگها هم برايم غمناكند... آنقدر كه دلم ميخواهد تمام خاطرات خوب و بدم را روي هم بريزم از درونش ندايي برون آيد تا شايد دليل دل تنگيم را فاش كند.

دلم باران نميخواهد دلم عصيان ميخواهد.درست مثل گرگي كه از عاقبت كار خود خبر دارد اما وحشيانه به گله سگ ها ميزند.من هم روزي وحشيانه به دل زمانه خواهم زد و داغي كه بر دلم نهاده را خاموش ميكمنم چو طوفاني كه خانه اي ويران را از بن برچيند و گرد و غبارش را با خود به دريايي دور ببرد و عاقبت در ان غرق شود. كه گويا نه روزگاري در آن حوالي خانه اي بوده و نه كاشانه اي و نه خانه نشيني

بازار مسگرها...